ದೇವರು : ನಿಂಗೊಂದ್ ಕೆಲಸ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಮಾಡ್ತಿಯ
ನಾನು : ಆಯಿತು ಮಾಡ್ತೀನಿ
ದೇವರು : ಒಂದ್ ಷರತ್ತು
ನಾನು : ಹೇಳಿ
ದೇವರು : ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ ಅದನ್ನ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ನೀನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಂಚಬೇಕು ಯಾರಿಗೆ ಎಂದು ನೋಡಬಾರದು
ನಾನು : ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ
ಒಂದು ಸರಿ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾರ್ ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹಂಚಿದೆ ಅಂತ ನೋಡಿದೆ ತುಂಬಾ ನೋವಾಯಿತು ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಿರ್ ಬಂತು
ದೇವರು :ಯಾಕ ಅಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಕೇಳದ
ನಾನು : ನಾನು ಪ್ರೀತಿನ ಮೋಸಗಾರರಿಗೆ ವಂಚಕರಿಗೆ ಕೆಟ್ಟವರಿಗೂ ಹುಂಚಿದ್ದೆನೆ
ದೇವರು :ಅವರು ಅಂತವರು ಅಂತ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಿತು
ನಾನು : ಮೌನ
ದೇವರು : ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನದು ಅದನ್ನು ನಿನ್ನದು ಅಂತ ಹಂಚಿದೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹಾಗು ಅಪೇಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ತಾನೆ ನಿನಗೆ ಅವರು ಎಂತವರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ನೀನು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಹಂಚಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ ನೋವಾಗುತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ
ನಾನು : ಹೌದು
ದೇವರು : ನಿನ್ನನು ಕೆಲಸ ದಿಂದ ತಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ನಾನು :ಕಾರಣ
ದೇವರು : ನನ್ನ ಪ್ರಿತಿಯನ್ನ ನಿನ್ನದು ಅಂತ ತಿಳಿದದ್ದು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪು , ನಿನ್ನೊಳಗೆ ನಾನು ನನ್ನದು ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರ ಮನೆ ಮಾಡಿತು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಿತು ದುಕ್ಕ ಬಂದು ಸೇರಿತು,
ಪ್ರೀತಿ ಹಂಚಲು ನಿನ್ನನು ಹೇಗೆ ನೆಮಿಸಿದ್ದೇನೋ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಪಡೆಯಲು ಅವರನ್ನು ನೆಮಿಸಿದ್ದವನು ನಾನೆ ಅವರ ಕೆಲಸ ಅವರು ಮಾಡಿದರು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನ ನೀನು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ
ನಾನು : ಮುಂದೆ ಪ್ರೀತಿ ಹಂಚಲು ಸಾದ್ಯ ವಿಲ್ಲವೇ ನನಗೆ
ದೇವರು : ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇಟ್ಟಿದೇನೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹಂಚು ಯಾರಿಗೆ ಹಂಚ ಬೇಕು ಹೇಗೆ ಹಂಚ ಬೇಕು ನಿನಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು .....
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇದೆ ಹಂಚಲು ಭಯ ಕಾಡಿದೆ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಹೋಗುವೇನೋ ಎಂದು .......
